Κείμενο: Βογιατζή Γωγώ, Πασπαράκη Μαριρένα (Μαθήτριες Ε τάξης)
Φωτογραφίες: Αναγνωστόπουλος Γιώργος
Ο δάσκαλός μας, που είναι μέλος σε σύλλογο πεζοπορίας, μας πρότεινε να τον ακολουθήσουμε σε κάποια πεζοπορία που ήταν για γονείς και παιδιά. Από την τάξη μας πήγαμε εμείς οι δύο. Η πεζοπορία που θα κάναμε ήταν Δαφνές-Μοναστήρι Παλιανής-Άγιος Θωμάς.
Συναντηθήκαμε στα ΚΤΕΛ της Χανιώπορτας όπου ήταν μαζεμένα πάρα πολλά παιδιά με τους γονείς τους. Μοιραστήκαμε σε δύο λεωφορεία και ξεκινήσαμε για τις Δαφνές. Τα λεωφορείο μας αποβίβασε στην πλατεία, που είχε ένα ωραίο άγαλμα από χαλκό.
Με τον κύριό μας, την ώρα της Ευέλικτης Ζώνης, είχαμε δει πώς δουλεύουν τα GPS. Λίγο πριν ξεκινήσει η πορεία ο κύριος μας έδωσε οδηγίες και το GPS που είχε φορτωμένη την πορεία που θ’ακολουθήσουμε.
Μπήκαμε επικεφαλής της πορείας και ξεκινήσαμε το περπάτημα με προορισμό το μοναστήρι της Παλιανής. Περπατήσαμε σε χωματόδρομο και μονοπάτια, περάσαμε μέσα από αμπέλια και λιόφυτα και από έναν καταρράκτη που μύριζε απαίσια.
Φτάσαμε μετά από μία ώρα στο εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου που είναι κρυμμένο κάτω από έναν πελώριο βράχο. Εκεί καθίσαμε ένα τέταρτο. Στην αυλή της εκκλησίας υπήρχαν παγκάκια με τραπεζάκια. Καθίσαμε, φάγαμε, ήπιαμε νερό, βγάλαμε φωτογραφίες και ξεκουραστήκαμε. Το μέρος είναι υπέροχο .Έχει πολλά δέντρα, ένα ποταμάκι με μια παλιά γεφυρούλα που σε οδηγεί απέναντι σε ένα άλλο δάσος. Ξεκινήσαμε και αρχίσαμε να περπατάμε στην ανηφόρα. Περάσαμε μέσα από ελιές, αμπέλια και πολλά ξωκκλήσια. Όταν ανεβαίναμε είχε έναν γκρεμό και ένα ποτάμι που μύριζε λίγο παράξενα. Είδαμε δύο τεράστια δέντρα, ένα από δεξιά και ένα από αριστερά.
Φάνηκε το μοναστήρι της Παλιανής. Λίγο έξω από το μοναστήρι είδαμε παγώνια και τα μωρά τους. Ήταν πολύ όμορφα και το χρώμα τους ήταν γκρι σκούρο και ανοιχτό. Στην είσοδο του μοναστηριού είχε δύο εικόνες από πλακάκια. Μπήκαμε στην εκκλησία προσκυνήσαμε και καθίσαμε για είκοσι λεπτά. Στο μοναστήρι έκαναν έργα μπροστά από την είσοδο της εκκλησίας. Είδαμε πολύ όμορφα λουλούδια και ένα παράξενο δέντρο που στα κλαδιά του ήταν κρεμασμένες εικόνες. Ένας μικρός ρώτησε τον μπαμπά του:
- Μπαμπά, τι δέντρο είναι αυτό που βγάζει εικόνες;
Φύγαμε από το μοναστήρι με προορισμό το κάστρο Μέλισσα. Η διαδρομή ήταν φανταστική και η θέα φοβερή. Στο δρόμο κάναμε στάσεις για να ξεκουραστούμε. Φτάσαμε κάτω από το κάστρο που στην κορυφή του είχε ένα εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής. Ο κύριος μας είπε ότι μπορούμε να ανέβουμε όσοι θέλουμε. Όλα τα παιδιά ανεβήκαμε στην κορυφή που είχε απίστευτη θέα. Είδαμε την ανατολική μεριά του Ψηλορείτη,το Ηράκλειο, τη θάλασσα και το νησάκι, την Ντία, και πολλά άλλα χωριά και βουνά.
Στο κάστρο κρύψαμε ένα θησαυρό και σημειώσαμε τη θέση του στο GPS. Θα δώσουμε τη θέση του θησαυρού στο διαδίκτυο και κάποιοι άλλοι θα προσπαθήσουν να τον βρουν. Όταν τον βρουν θα μας ειδοποιήσουν με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Ο θησαυρός είναι ένα μπολ που μέσα βάλαμε ένα μολύβι, ένα μπλοκάκι και ένα μικρό δωράκι για τον τυχερό που θα τον βρει.
Συνεχίσαμε τώρα να κατεβαίνουμε προς τον Άγιο Θωμά στις αγροικίες. Κάναμε μια μικρή στάση σε ένα εκκλησάκι και φτάσαμε στις Αγροικίες. Δυστυχώς για μας είχαν κάποια βάφτιση και δεν μπορέσαμε να μείνουμε εκεί. Πήραμε το λεωφορείο και γυρίσαμε στο Ηράκλειο.
Όλη αυτή η διαδρομή που κάναμε μας άρεσε πολύ και ήταν για μας μια φοβερή εμπειρία. Ευχόμασταν να μην τελειώσει αυτή η μέρα, γιατί μας αρέσουν τα δύσκολα και τα ωραία πράγματα. Κάναμε δώδεκα αξέχαστα χιλιόμετρα.
